خداحافظ آلمان.
خداحافظ جام جهاني.
خداحافظ برانكو .
با وجود اين بچه ها خسته نباشيد.
اگر از شما بپرسند
بهترين هديه اي را كه خدا در يك روز خاص به شما 
داده چيست؟چه جوابي مي دهيد
؟
خدايا تورا سپاس
كه امروز بهترين هديه را به ما دادي!
بهترين دايي دنيا 
.
دايي ماكان گل تولدت مبارك 
.
با اينكه ديگه توي كامنت ها اول نمي شي
اما هميشه توي قلب ما اولي
.
بابا جون:اگه گفتين توي اين جام جهاني چه گروهي خيلي سود مي كنن
؟
ماحدس هايي زديم اما جواب بابا جون نه بود!بالاخره خود بابا جون :تخمه فروش ها
!!!!
اما يادتون باشه از امشب وقتي فوتبال شروع شد به جاي اينكه ظرف آجيل يا تخمه رو كنارتون بذارين
،يه ظرف ميوه بيارين و نوش جان كنين
!تا به بدنتون ويتامين برسه
.اين رو از اخبار جوانه ها شنيديم.
اميدواريم هميشه بتونين توي دروازه ي دل بقيه گل دوستي بكارين.
آماده شديم و رفتيم گلستان
.
دور مي زديم و خريد مي كرديم و طبق معمول سر اينكه كدوم طرف مامي جان بايستيم و دستش رو بگيريم با هم يكي به دو مي كرديم.
مامي جان:حالا ميشه هيچ كدوم دست منو نگيرين
؟آخه اينجا كه ماشين رد نمي شه!
مي گل(خیلی جدی):نه!!!نمی شه
!!!
مامي جان و گل چه:چرا؟!!!
مي گل:آخه مامي جان اگه تو گم شدي !ما چه طوري پيدات كنيم؟!!!
قابل توجه مامان هاي گرامي:در هر موقعيتي كه باشين اجازه بدين بچه هاتون دستتون رو بگيرن!آخه احتمال داره شما گم بشين!!!!!!
هشتم خرداد ماه هشتادو پنج
گل چه:شب قبل انگار استرس داشتم!شايد هم هيجان زده بودم!اما صبح كه از خواب بيدار شدم فقط عجله داشتم!عجله براي رفتن به مدرسه و گرفتن كارنامه.
من و مامي جان به مدرسه رفتيم همراه دو هديه.يكي براي خانم قاسمي كه معلم اصلي بخش فارسي بودن و يكي براي
كه معلم بخش انگليسي من بودن.كارنامه هاي فارسي و انگليسي و فوق برنامه ام رو گرفتم .همراه با يه كتاب(جايزه)وكارت پارك ارم.توي تحقيقات عيد هم كه درباره ي بوشهر تحقيق كرده بودم و اول شده بود يه جايزه ي ويژه داشتم
.تكاليف تابستانه ام رو هم تحويل گرفتم و بعد از روبوسي با معلم هاي خوبم خداحافظي كردم و به خونه برگشتم.
خدايا متشكرم كه بهم كمك كردي تا بتونم معلم هام،مامي جان ،باباجون و مي گل خوبم رو با اين نمره ها و موفقيت ها خوشحال كنم.جاي شما خالي تا بعد از ظهر همه بهم زنگ زدن و تبريك گفتن.مژده جون،بابا مرتضي،خاله مهستا و دايي ماكان گل.
من ديگه رسما كلاس سوميم!!!
هفدهم خرداد ماه هشتادو پنج
مي گل:ديروز كلي كار داشتم!از اونجايي كه پنج سال دبستانم تمام شده،براي تمام معلمينم در دوره ي دبستان يه كار هنري كوچولو درست كردم.همه رو كادو پيچيدم تا يادبودي باشه از من به اونها.يه قرآن كامل هم داديم قاب گرفتن و زيرش نوشتم:
"تقديم به تمامي همراهانم كه بر پنج سال زيباي دبستانم خوش درخشيدند.
بپاس تمام زحماتي كه جبران پذير نيست."
امروز همه رو برداشتم و رفتم مدرسه 
.هديه ها رو به معلم ها دادم و همه خوششون اومد و تشكر كردن.
كارنامه هاي فارسي و انگليسي و فوق برنامه ام را گرفتم و به خانه برگشتم.
شاد شادم. براي نمراتم،براي تعريف هاي معلم هايم از من،براي ديدن لبخند روي لبهاي مامي جان و بابا جون و گل چه ي نازم،براي تبريكات مژده جون و بابا مرتضي و...،و براي به پايان بردن دوره پنج ساله ي دبستانم با موفقيت.خدايا توراسپاس
.
در ضمن من در امتحان ورودي سوده قبول شدم وبايد امروز براي ثبت نام مي رفتم كه من مدرسه ي خودم رو ترجيح دادم.مليكا دوست خوب دوره ي دبستانم هم قبول شده كه به مدرسه ي سوده مي ره.موفق باشي مليكا جون.يه دوست وبلاگي هم دارم به اسم آيسان كه اون هم توي سوده قبول شده. آيسان جون
گل چه : يه اتفاق جالب افتاده!
از امروز با اينكه من هنوز هم مثل سابق سه سال و دو ماه و شش روز از مي گل كوچكترم ،اما يك دفعه دو سال از او بزرگترم!!!!!!!!!
باور مي كنين؟باور كنين ،اما حدس بزنين چه طور اين اتفاق افتاده؟!!
مي گل: اين گل چه خانم درست مي گه!چون من از همين امروز كه آخرين امتحانم رو دادم،ديگه كلاس اوليم! البته اول راهنمايي، و با وجوديكه هنوز هم از گل چه بزرگترم اما با توجه به كلاس سومي شدن اين فسقلي! حالا احساس مي كنه دوسال از من بزرگتر شده!
امشب باد ،ماه را از سقف آسمان مي چيند!مي دانيد چرا؟
امشب از هجوم قاصدكها آسمان لبريز مي شود! مي دانيد چرا؟
امشب كبوتر ها چنان آواز مي خوانندكه صياد،ميان اين همه صدا گم مي شود! اما مي دانيد چرا؟
امشب شب تولد مهربانترين خاله ي دنياست. خاله جون تولدت مبارك .
خاله مهستا"كاشكي كه صد ساله شي.نه!
صدوبيست ساله شي.نه!
صدوبيست سال كمه،هميشه زنده باشي."
چهار شنبه ي گذشته:
گل چه امتحان بنويسيم(يا همان جمله نويسي قديم كه حالا مدرن شده
!!!)را داده بود و با رضايت كامل برگشته بود . حالا خودش و مامي جان مي خواستن من(مي گل) رو به مدرسه برسونن.توي ماشين نشستيم و مامي جان حركت كرد
.
مامي جان با خونسردي و آرامش و شادي:خدايا شكرت كه امروز هم اين فرشته هام دو تا بيست بهم هديه كردن !
متوجه كه هستين من هنوز به مدرسه هم نرسيده بودم چه برسه به امتحان دادن و نمره ي بيست!!!
من:ولي من كه ....
مامي جان با لبخند:آخه من كه مطمئنم چرا شكرگزاريمو عقب بندازم؟!!!
يكساعت بعد روي پيلوت مدرسه:
گل چه و مامي جان:چه طور بود؟
من :بيست بيست !
خودمونيما باز هم حق با مامي جان بود!
