آموزش مدیریت زمان از دبستان با نوشتن چک لیست روزانه شروع می شه.کم کم یاد می گیریم 

   که هر کاری رو که انجام می دیم با زمان انجام دادنشون در یه برنامه ی هفتگی یادداشت کنیم.بعد می تونیم قبل از انجام کارهاپیش بینی

     و برنامه  ریزی کنیم و سپس کارهامون رو انجام بدیم.بالاخره 

  در راهنمایی و دبیرستان این برنامه رو برای یک هفته و حتی یک سال می تونیم انجام

   بدیم.  به این ترتیب ما زمانمون رو مدیریت می کنیم و از اتلاف وقت و انرژی جلوگیری

 می  کنیم.

  جمعه ی گذشته دایی ماکان هزار تا کار داشت که انجام بده!!باید برای ناهار کباب می خرید،به

 سوال های انگلیسی من   (گل چه)هم جواب می داد،یه متن هم برای مامی جان تایپ

  می کرد،کارهای طراحی خودش رو هم انجام می داد.یه  دفعه گفت:چقدر سرم شلوغه!!!

  بلافاصله مامی جان گفت:اگه برنامه ریزی کنی همه ی کارهات برای یه روز نمی مونه!

   دایی : چه طوری؟؟!!

  تا حالا شده از کسی که اصلا ندیدینش دعوت کنین توی یه جشن،توی خونتون بیاد؟اونم از

 طریق ایمیل؟!! ما دوتا تصمیم گرفتیم یکی از دوست های خوبی رو که توی این دنیای مجازی افتخار آشنایی باهاش رو داشتیم برای مولودی امام رضا(ع)دعوت کنیم.در واقع اینقدرخوب توی

  وبلاگش می نوشت که نه تنها ما،بلکه همه ی خواننده های

  وبلاگش باهاش احساس دوستی می کنن."ویولت"عزیز مهمان ویژه ی ما بود که جواب

   ایمیلمون رو داد و دعوتمون رو پذیرفت و اومد خونمون.نمی دونین چه حس خوبی داشتیم وقتی

    که هزار بار صداش رو از پیغام گیر تلفنمون گوش می دادیم و چه حس خوبی دشتیم  از

   دیدنش.(وقتی  کلاس چهارم بودم باید یه نامه به  کسی می نوشتیم که تا به حال ندیدیمش و جالب

   اینکه نامه ی من   برای ویولت بود!می گل)یه خانم خوشگل، ناز، مهربون و خوش اخلاق.

      ویولت عزیز از هدیه ی قشنگت ممنونیم  و امیدواریم به زودی سلامتی کاملت رو بدست بیاری و این بار با سلامتی کامل بیای خونمون.چون حتما خدا  صدای دعای ما رو شنیده.

  اینجارو هم برین بخوونین .لطفا(درباره ی ویولت جونه)