این متن به مناسبت روز مادر
و روز جهانی خانواده نوشته شده :
حاصل جمع هر پدر و مادری با فرزند و یا فرزندانشون یه خانواده
می شه که گاهی ممکنه یه مادر یا پدر بزرگ و یا...با اونا زندگی
کنه و تعداد افراد خانواده بیشتر بشه
.این فقط ظاهر زندگیه
،
اگه اعضای خانواده خوب و سالم و شاد و موفق باشن و با هم صمیمی، اونوقت می شه یه خانواده ی
خوشبخت!
توی هر خونه هر کسی یه وظایفی داره 
،گاهی این وظیفه از پیش مشخصه
و گاهی نه. توی اکثر خونه ها
خیلی از کار ها رو مامان ها انجام می دن
،توی خونه ی ما هر کسی تا اونجا که می تونه کارهایی رو انجام
می ده که به مامی جان کمک کنه،مثلا بیشتر اوقات یکی از ما دوتا دسر درست می کنیم
و
یا اگه غذایی داشته باشیم که توش سیب زمینی یا تخم مرغ آب پز باشه ما اونا رو پاک می کنیم
و یا بابا جون
و دایی
توی جمع کردن یا چیدن میز کمک می کنن ،گاهی خرید می کنن 
و...و
! و
مطمئنا مامی جان از اینکه ببینه میز جمع شده و یا آشپز خونه مرتبه و یا بطری ها پر از آب توی
یخچالن
و یا یه دسر خوشمزه روی میزه
خیلی شاد می شه!!!
پس مادر عضو مهمی توی یه خانواده ست و حتما قسمت زیادی از موفقیت
اعضای خانواده زیر سر مادراست
!!
هوا اینقدر گرم بود که حتما باید کولر روشن می کردیم،اما امروز اینقدر سرده که دوست داریم شوفاژ
رو روشن کنیم.نکنه تعطیلات وتابستون قبل از اومدن برگردن
و جاشون
پاییز بیاد و شروع سال تحصیلی جدید!!!
باز هم مثل هر سال نمایشگاه کتاب برپاست
.اما ما تصمیم گرفتیم امسال به نمایشگه کتاب
نریم.چون هم خیلی خسته کننده ست
و هم خیلی اوقات ،کتاب مورد نظر پیدا نمی شه
و
از همه مهم تر چون مرتب کتاب می خریم حالا مورد خاصی برای خرید نداریم....از اونجایی که
شعر ها رو خیلی دوست داریم یه شعر اینجا می نویسیم که مامی جان برای ما گفته :
-خالدار،راه راه
توری و بنفش
گل گلی،سفید
هر کدام را تنت کنم
تو فرشته ای!
هدیه ی خدای من!
روز و شب
دست من به سوی آسمان
تا دعا کنم تو را
.
دخترم!
بال نقره ای برای تو
هر چه مهربانی و سلامتی برای تو
چون تو یک فرشته ای!
اردیبهشت ماه شیرینیه ! ماهی که دوره ی درسا شروع می شه و می دونیم که تا پایان سال
چیزی نمونده.
هوای خنک کولر هم بیادمون میاره که تابستون پشت دره .
می گل: دوره ی درسای ما با برنامه ریزی روی سی دی هایی که
.برای هر روز یه رمز وجود داره
، البته روی سایت مدرسه
و طبق دستور درسامون رو می خوونیم و
. عالیه ،تکالیفمون زود تموم می شه و ما آماده
برای امتحانات آخر سال.
گل چه: دوره ی درسای ما هم شروع شده .بعضی از درسا رو هر شب ،یه مقدار کم باید
بخوونیم و بعضی درسا هفتگی خوونده می شه و تمرین مربوط به اون درسا رو انجام می دیم.
از تمام کسانی که جویای حال من بودن
،خیلی ممنو نم و حالم خوبه،ورم چشمم کم شده
فقط یه کم کبوده .
چهار شنبه ی گذشته من سوار سرویس بودم و اتفاقا جلو نشسته بودم
،اتفاقا نور توی خورشید توی چشم 
من و خانم فرهادی(راننده ی سرویس) بود،اتفاقا من کمر بند نبسته
بودم و مشغول صحبت با خانم فرهادی بودم،اتفاقا خانم
فرهادی تپه ی شنی رو ندید و به تپه خورد و اتفاقا دستش رو
مثل هزار بارقبل جلو منو نگرفت ...بنابراین ما تصادف کردیم
و سر من محکم به شیشه خورد و ... برگشتن به خونه،رفتن به بیمارستان آتیه،معاینه و استراحت....
نتیجه : یه شیشه ی پر از ترک و یه قلمبه بالای چشم راست من
،همراه با یه خراش یه سانتی
که باید مدتی چسب روش باشه و یه عالمه ترس!!!
گل چه
چشم گل چه درست مثل چشم بابا مرتضی صدمه دیده ولی آسیبش کمتره و خدا را شکر
رو به بهبوده
. گل چه جونم وقتی از مدرسه رسیدم خونه و جریان رو بهم گفتی فکر کردم که خوب
شد حالا که فهمیدم خودت رو هم دیدم اگر نه نمی دونستم از نگرانی چه کار کنم
.همیشه
مواظب خودت باش ،سالم باشی و شاد خواهر دوست داشتنی من.
می گل
